Visie en Missie – Hulpverlening

Visie en missie – Hulpverlening

Al lang wordt er vanuit de overheid geklaagd over de resultaten van hulpverlening.
Het blijkt lastig voor mensen om uit een dal weer op te klimmen.

Het kan zijn dat het onder bepaalde omstandigheden nodig is om (tijdelijk) medicijnen te gebruiken, maar onderzoek heeft laten zien dat er wel heel snel en te veel medicamenten voor worden geschreven. Dat kan een proces van genezen vertragen of belemmeren. Vaak vindt, verdoofd door medicijnen, weinig beweging plaats wat uiteindelijk kan resulteren in ontmoediging bij cliënt en hulpverlener en dat kan leiden tot ‘het opgeven’.

De verandering is aan ons

Het jammere is dat de signalen pas heel erg laat opgepikt zijn en al veel mensen weggezakt lijken te zijn in hospitalisatie. Het is aan ons om hier weer verandering in te brengen.

Veranderingen gebeuren niet door schuld uit te delen en naar elkaar te wijzen. Het gebeurt alleen als wij zelf bereid zijn om onder ogen te zien waar we minder goed in zijn en op zoek gaan naar aanvullende kwaliteiten van collega’s.

In samenwerking de cliënt centraal stellen en gezamenlijk uitzoeken wat echt werkt bij mensen biedt een kwaliteit die ongekend is en tot beweging leidt.

De handen ineen

Mensen zijn geen eenheidsworsten. Ieder mens verdient het om in zijn of haar eigenheid gezien en erkend te worden. Hierbij dient maatwerk geleverd te worden door hulpverleners die cliënten willen horen en zien. Die bereid zijn om de handen ineen te slaan en die zich samen met cliënten willen inzetten.

Hiervoor zijn hulpverleners nodig die:

  • Mensen durven uit te dagen om inbreng te hebben in de behandeling en durven uit te nodigen om uit hun comfortzone te stappen
  • Zich durven te verbinden
  • Naar zichzelf durven kijken
  • Er zijn als het nodig is
  • Er zich bewust van zijn dat het laten ervaren van plezier en vreugde draagkracht creëert

Wie heeft het lef om het anders te doen?