HSP onderzoek

HSP Onderzoek

Actueel Onderzoek: Bij 1 op de 4 kinderen & jongeren is minimaal 1 ‘label’ als ADHD, ADD, Dyslexie, Autisme, Hoogsensitiviteit etc. vastgesteld en wat blijkt? Elk nadeel heeft z’n voordeel!

Bij 1 op de 4 kinderen & jongeren is minimaal 1 ‘label’ als ADHD, ADD, Dyslexie, Autisme, Hoogsensitiviteit etc. vastgesteld en wat blijkt? Elk nadeel heeft z’n voordeel!
door Angela Weghorst

De wereld om ons heen verandert in snel tempo. Denk hierbij aan de veranderingen in het medialandschap, opvoedstijlen en de manier waarop we in het leven staan, al dan niet als gevolg van de (financiële) crisis. Dit heeft mede als gevolg dat kinderen & jongeren anno nu anders zijn dan een aantal jaar geleden. Uit de vele honderden gesprekken die ik de afgelopen jaren met ze heb mogen voeren bleek o.a. ook dat veel kinderen en jongeren zich ‘anders’ voelen en zich bijvoorbeeld niet helemaal thuis voelen in het huidige onderwijssysteem en/of arbeidsproces. Wordt het dan ook niet eens tijd om ze op een andere manier te benaderen; niet op basis van hun generalistische en uiterlijke kenmerken maar meer persoonlijk op basis van hun passies, talenten, drijfveren en motivaties? Maar om ze in echt hun hart te kunnen raken moet je weten wie ze zijn!

Daarom heeft TwinQ besloten om eind 2014 een grootschalig en diepgaand kwalitatief & kwantitatief onderzoek uit te voeren naar de belevingswereld van kinderen & jongeren anno nu. Een onderzoek waarbij zo’n zestig diepgaande interviews zijn gehouden met kinderen, jongeren en hun ouders in hun eigen omgeving en daarna circa vierduizend 5-25 jarigen online een vragenlijst hebben ingevuld. En wat blijkt: kinderen en jongeren van nu zijn sensitief & intuïtief en op zoek naar zingeving en zen. Ze verdienen daarom een bijpassende naam: ‘Generatie Zenz’.

In de vele waardevolle gesprekken die ik heb gehad met kinderen en jongeren durfden ze hun zorgvuldig gecreëerde maskers af te zetten. Daarbij lieten ze zien wie ze diep van binnen zijn en wat hen daadwerkelijk bezighoudt. Maskers die ze hebben gecreëerd om zich aan te  passen aan de rest. Bang voor oordelen en/ of afwijzingen. Er kwamen vele prachtige en ontroerende verhalen voorbij waaruit bleek dat veel kinderen en jongeren het gevoel hebben anders te zijn dan anderen… en dan helaas vaak ook minder dan de anderen. De momenten waarop ik hen uiteindelijk vertelde dat er veel, veel meer kinderen en jongeren zijn met dezelfde eigenschappen en ervaringen die zich ook ‘anders dan anderen’ voelen, waren onbetaalbaar. Gezichten vol ongeloof en blijdschap. Blijdschap van herkenning en erkenning. Het is dus hoognodig tijd dat hun verhaal de wereld in komt en dat het gevoel van ‘anders zijn’ verandert in helemaal jezelf kunnen en durven zijn!

Steeds meer kinderen en jongeren zijn (over)gevoelig voor allerlei prikkels. Of dit nu lawaai, drukte, kriebelige kleding, een sfeer of de emoties van anderen zijn. En ieder kind gaat hier op z’n eigen manier mee om. De een trekt zich terug, kan zich niet concentreren, is heel erg druk of krijgt een woede uitbarsting,  de ander wordt juist heel erg aanhankelijk, verdrietig of krijgt zelfs depressieve gevoelens. Helaas is het onderwerp sensitiviteit en intuïtie voor de meeste mensen nog onbespreekbaar. En omdat we daarnaast meer gericht zijn op de symptomen dan op het waaróm ergens van, worden deze symptomen vaak bestempeld als de nadelige eigenschappen van labels als ADHD, ADD, Autisme, Hoogsensitiviteit etc. Kinderen en jongeren die op wat voor manier dan ook sensitief zijn hebben dan ook vaak terecht het gevoel anders te zijn.

Wij zien echter dat deze kinderen en jongeren juist specifieke passies en talenten hebben. En het lijkt erop dat kinderen en jongeren met een label sensitiever zijn, anders ‘gewired’ lijken te zijn en hun ‘voelsprieten’ het liefst daar in zetten waar hun passies en talenten liggen en zich afschermen voor activiteiten die hen minder boeien. 

Bij 1 op de 4 kinderen en jongeren is minimaal 1 label vastgesteld

Bij één op de vier 5-25 jarigen is minimaal 1 label is vastgesteld. En bij meer dan 40% is minimaal 1 label vastgesteld en/ of bestaat het vermoeden hiervan; bij de 9-12 jarigen is dit zelfs de helft! Even voor de duidelijkheid, met ‘labels’ worden hier Hoogsensitief, Hoogbegaafd, Dyslexie, ADHD, ADD, Hyperactief, Autisme, Dyscalculie, PDD-NOS en Asperger bedoeld.  Als we kijken naar de onderverdeling van deze labels dan zien we het volgende:

Opvallend hierbij is het grote aantal kinderen en jongeren waarbij het vermoeden bestaat dat ze Hoogsensitief zijn terwijl Hoogsensitiviteit nog relatief onbekend is bij de meeste mensen.

Labels en het ‘zesde zintuig’

Uit ons onderzoek blijkt tevens dat de kinderen en jongeren van generatie Zenz hun zesde zintuig meer hebben ontwikkeld dan wij normaal gesproken aannemen, dan wat in onze huidige maatschappij ‘normaal’ is. Niet alleen tijdens de gesprekken maar ook uit de cijfers blijkt dat een groot deel van deze kinderen en jongeren hun zesde zintuig gebruiken en veel zien, horen of voelen. Dat ze gedachten lijken te kunnen lezen, intuïtief zomaar iets weten dat ze niet kunnen weten, kunnen voelen of er in een ruimte bijv. ruzie is geweest, of iemand te vertrouwen is, gestrest, verdrietig of boos is… en dat niet alleen. Een deel van hen geeft in het diepste vertrouwen zelfs toe dat ze de aanwezigheid van overledenen kunnen voelen, horen of zien of zelfs met hen kunnen communiceren! Voor het ene kind heel gewoon maar voor de ander heel beangstigend…

En tijdens de gesprekken viel het me verder op dat  kinderen en jongeren met minimaal één label ook anderszins erg sensitief zijn. Elk op hun eigen, unieke manier. En zou het zo kunnen zijn dat de nadelige eigenschappen van hun label een gevolg is van hun sensitiviteit? Dat ze anders ‘gewired’ zijn? Dat ze eenvoudigweg overprikkeld raken omdat hun ‘ontvangstsysteem’ wellicht meer opvangt dan de meeste mensen kunnen horen, zien of voelen? Dan zij zelf kunnen verwerken?

Tijd dus om te kijken of kinderen en jongeren met een label significant meer of minder hebben geantwoord dat ze ‘intuïtie, het aanvoelen van mensen, paranormaal, helderziend of spiritualiteit’ leuk vinden en/ of goed kunnen dan kinderen en jongeren zonder het betreffende label:

Als we kijken naar kinderen en jongeren waarbij een ‘label’ is vastgesteld, dan blijkt dat zij zelfs nog meer dan anderen aangeven ‘paranormaal’ en ‘helderziend’ leuk te vinden en/ of goed te kunnen. Ook geven meer kinderen en jongeren met het label ‘Hoogsensitiviteit, Hoogbegaafdheid , ADD en Dyscalculie’  aan dat ze de gedachten van anderen lijken te kunnen lezen. Terwijl significant minder kinderen en jongeren met het label ‘Autisme, Asperger en/of PDD-NOS’  zeggen het leuk te vinden om de emoties van anderen aan te kunnen voelen en/ of gedachten te kunnen lezen. Dat kinderen en jongeren met Autisme en Asperger minder goed in persoonlijk contact zijn, minder empatisch zijn, daar is al veel over geschreven. Maar zou het zo kunnen zijn dat ze het minder leuk vinden omdat ze hun ‘voelsprieten’ liever ergens anders voor gebruiken?

Elk nadeel heeft z’n voordeel!

Mede door bovenstaande uitkomsten en versterkt door de vele gesprekken, ontstond bij mij de theorie dat kinderen en jongeren met een ‘label’ wellicht een aantal ‘voelsprieten’ verder hebben ontwikkeld dan anderen. Dat zij deze ‘voelsprieten’ mogelijk daar inzetten waar hun hart naar uit gaat? En dat zij misschien andere ‘voelsprieten’ afsluiten voor datgene dat verstorend kan werken op hun passie? Dit om bewust of onbewust helemaal op te kunnen gaan in juist datgene wat hen mateloos boeit? Dat hun ‘label’ misschien wel iets zegt over hun specifieke passies en talenten… Dat in elk nadeel van een ‘label’ dus misschien wel een eigen uniek voordeel schuilt? Dus zou het zo kunnen zijn dat kinderen en jongeren met:

  • -ADD beschikken over zo’n inlevingsvermogen dat ze helemaal opgaan in hun eigen fantasiewereld met bijbehorende beelden en gevoelens waardoor het voor hen moeilijk is om zich te concentreren omdat ze telkens ‘wegvliegen’ in hun eigen gedachtewereld?
  • -Dyslexie en Dyscalculie wellicht heel erg creatief zijn en alles in beelden voor zich zien waardoor de symbolen van onze taal voor hen lastiger te hanteren zijn dan beelden?
  • -ADHD of Autisme juist heel erg energiek en fysiek zijn ingesteld en het voor hen belangrijk is om regelmatig actief bezig te zijn om hun overtollige energie kwijt te kunnen zodat alle spanning uit ’hun lijf  verdwijnt?
  • -Autisme of Asperger heel erg geïnteresseerd zijn in kennis en informatie zoals bijvoorbeeld techniek en zich helemaal kunnen inleven, helemaal kunnen opgaan in deze materie waardoor er weinig tot geen ruimte bestaat voor ‘gedoe’ met menselijke interacties?
  • -Hoogsensitiviteit heel erg op zoek zijn naar verbinding met mensen, dieren en/of de natuur en zich hiervoor helemaal openstellen waardoor ze te weinig naar zichzelf luisteren en regelmatig overspoeld raken met impulsen van buitenaf en zichzelf daardoor af en toe verliezen of volledig uitgeput raken?

Of bovenstaande theorie klopt kan ik helaas niet helemaal hard maken. Maar wat ik wel kan aantonen is dat er daadwerkelijk een samenhang bestaat tussen een specifiek label en de passies en talenten van kinderen en jongeren met een dergelijk label.

Zo kunnen we bijvoorbeeld zien dat kinderen en jongeren met:

  • -ADD en Dyscalculie minder hebben met structureren en organiseren maar des te meer met onderwerpen als filosoferen, mensen, geschiedenis en cultuur. Verder blijkt tevens dat deze kinderen en jongeren inderdaad meer dan anderen in beelden denken en een verhaal helemaal voor zich zien. Dit laatste geldt overigens ook voor kinderen en jongeren met Dyslexie.
  • -Autisme, PDD-NOS, Asperger en in mindere mate ADHD inderdaad minder gericht zijn op andere mensen maar meer gefocust op techniek, computers en programmeren, repareren en sleutelen, uitvinden en ontwerpen.
  • -Hoogsensitiviteit inderdaad meer dan anderen geïnteresseerd zijn in activiteiten gericht op mensen.

Het lijkt er dus op dat  kinderen en jongeren met een label sensitiever zijn en hun ‘voelsprieten’ het liefst daar in zetten waar hun passies en talenten liggen en zich afschermen voor activiteiten die hen minder boeien.

Kortom elk nadeel heeft z’n voordeel!

Het wordt in mijn ogen dan ook tijd om rekening te gaan houden met de unieke passies en talenten van onze kinderen en jongeren en hen te ondersteunen in de weg om hun mooiste zelf te kunnen ontwikkelen!

Angela Weghorst
www.twinq.nu
©Twinq
© afbeeldingen: Twinq

Dit artikel is met toestemming op onze website geplaatst. Het copyright berust uitdrukkelijk bij de auteur.